ایثارگران ونک

( بازماندگان کاروان عشق (راه کاروان عشق از میان تاریخ می گذردو هرکس در هرزمان بدین صلا لبیک گویداز ملازمان کاروان کربلاست

ایثارگران ونک

( بازماندگان کاروان عشق (راه کاروان عشق از میان تاریخ می گذردو هرکس در هرزمان بدین صلا لبیک گویداز ملازمان کاروان کربلاست

اسلايدر

ساعت فلش مذهبي قرآن آنلاين

تقویم

فالطالع بينيفال روزانه
فالطالع بينيفال روزانه

حديث تصادفي

$
ایثارگران ونک
سلام بر آنانی که بر خاک افتادند تا ما به خاک نیفتیم؛از نفس افتادندتاما از نفس نیفتیم؛ رفتند تا مابمانیم؛ شیرمردان ولایتمداری که ثابت کردند که اهل کوفه نبودندونیستند ونگذاشتند رهبرومقتدایشان در عین تنهائی ؛تنها بماند واکنون باز ماندگان آن قافله سراپا عشق با هزاران زخم گوش بفرمان ولی ومقتدایشان ؛ جان برکف آماده اند تا طومار نامردمان ونااهلان زمان را برهم بپیچند.اللهم عجل لولیک الفرج.
پيوندها

ابزار آپلود

آخرين نظرات
جمعه, ۳ فروردين ۱۳۹۷، ۰۲:۵۸ ب.ظ

دکتر علی شریعتی (جشن نوروز)

دکتر علی شریعتی :

🔴 جشن نوروز یکی از استوارترین و زیباترین سنّت ها است.

🔹نوروز تنها فرصتی برای آسایش، تفریح و خوشگذرانی نیست; نیاز ضروری جامعه، خوراک حیاتی یک ملت نیز هست. دنیایی که بر تغییر و تحول، گسیختن و زائل شدن، درهم ریختن و از دست رفتن بنا شده است، جایی که در آن، آنچه ثابت است و همواره لایتغیر و همیشه پایدار، تنها تغییر است و ناپایداری; چه چیز می تواند ملتی را، جامعه ای را، در برابر عرابه ی بی رحم زمان - که بر همه چیز می گذرد و لِه می کند و می رود، هر پایه ای را می شکند و هر شیرازه ای را می گسلد - از زوال مصون دارد؟

🔸هیچ ملتی با یک نسل و دو نسل شکل نمی گیرد; ملت، مجموعه ی پیوسته ی نسل های متوالی بسیار است، اما زمان، این تیغ بی رحم، پیوند نسل ها را قطع می کند; میان ما و گذشتگان مان - آنها که روح جامعه ی ما و ملت ما را ساخته اند - درّه ی هولناک تاریخ حفر شده است; قرن های تهی ما را از آنان جدا ساخته اند; تنها سنّت ها هستند که پنهان از چشم جلاد زمان، ما را از این درّه ی هولناک گذر می دهند و با گذشتگان مان و با گذشته هایمان آشنا می سازند. در چهره ی مقدس این سنّت ها است که ما حضور آنان را در زمان خویش، کنار خویش و در «خودِ خویش»، احساس می کنیم; حضور خود را در میان آنان می بینیم و جشن نوروز یکی از استوارترین و زیباترین سنّت ها است.

🔹در آن هنگام که مراسم نوروز را به پا می داریم، گویی خود را در همه ی نوروزهایی که هر ساله در این سرزمین برپا می کرده اند، حاضر می یابیم و در این حال، صحنه های تاریک و روشن و صفحات سیاه و سفید تاریخ ملّت کهن ما در برابر دیدگان مان ورق می خورد، رژه می رود.

🔹ایمان به اینکه نوروز را ملّت ما هر ساله در این سرزمین برپا داشته است، این اندیشه های پر هیجان را در مغزمان بیدار می کند که: آری، هر ساله! حتی همان سالی که اسکندر چهره ی این خاک را به خون ملّت ما رنگین کرده بود، در کنار شعله های مهیبی که از تخت جمشید زبانه می کشید، همان جا، همان وقت، مردم مصیبت زده ی ما نوروز را جدی تر و با ایمان بیشتری برپا می کردند; آری، هر ساله ! حتی همان سال که سربازان قتیبه بر کناره ی جیحون سرخ رنگ، خیمه برافراشته بودند و مهلب خراسان را پیاپی قتل عام می کرد، در آرامش غمگین شهرهای مجروح و در کنار آتشکده های سرد و خاموش، نوروز را گرم و پرشور جشن می گرفتند.
.

موافقين ۰ مخالفين ۰ ۹۷/۰۱/۰۳